عصب‌شناسی، عدالت احیاگر

کارگروه اخلاق و فناوری

عصب‌شناسی، عدالت احیاگر

عصب‌شناسی اخلاق (neuroscience of ethics)  بخشی از اخلاق نورو  است که در آن تأثیر یافته‌های عصب‌شناختی بر مفاهیم اخلاقی و حقوقی مورد تأمل قرار می‌گیرد.

پخش ویدئو

دنیل ریزل (Daniel Reisel) که یکی از محققان این حوزه به‌حساب می‌آید در این سخنرانی نشان می‌دهد چگونه داده‌های علوم اعصاب شناختی درباره امکان تغییر در مغز بزرگ‌سالان باید نگرش ما به مسئولیتی که به برخی از زندانیان نسبت می‌دهیم را تغییر دهد. او در ابتدا با اشاره به تحقیقاتش دریکی از زندان‌های انگلستان، دلیل رفتار‌های پرخاشگرانه برخی تبهکاران را عدم کارکرد صحیح  بخش‌هایی از مغز آن‌ها  مانند آمیگدال می‌داند. درواقع این بخش‌ها در  نشان دادن احساس همدلی و ترحم نسبت به دیگران نقش مهمی را ایفا می‌کنند.‌ اگرچه  در سال‌های پیش عمدتاً این تصور وجود داشت که مغز انسان در همان سنین کودکی شکل اصلی خود را می‌یابد و در بزرگ‌سالی نمی‌توان تغییر چندانی در خلق‌وخو و شخصیت افراد حاصل کرد اما  پیشرفت‌های جدید در علوم اعصاب نشانگر تولید سلول‌های جدید عصبی در بزرگ‌سالان است که به معنای امکان تغییر مغز آن‌ها می‌باشد.  بدین ترتیب ازنظر ریزل  به‌جای آن‌که در دادگاه‌ها با استفاده از اسکن‌ها  MRI به دنبال رفع مسئولیت از متهمان به دلیل نقص کارکرد آمیگدال باشیم  باید مسئولیت نوسازی و رشد مغز را بر عهده این مجرمان قرار دهیم. مسئولیتی که البته زندان‌های کنونی به‌هیچ‌وجه محیط مناسبی برای آن فراهم نمی‌آورند. حبس کردن صرف این متهمان کمکی به بهبود مغزی و درنهایت پیشرفت اخلاقی آن‌ها نمی‌کند بلکه لازم است دوران حبس با روش‌هایی (مثلاً نوعی از تعامل مابین مجرمان و قربانیان) فضایی برای تغییر در ساختار مغزی آن‌ها ایجاد کند و آن‌ها را برای بازگشت به جامعه آماده سازد. ریزل دست‌آخر معتقد است این فقط مجرمان نیستند که نیاز به بازسازی مغز خود دارند بلکه ما نیز باید  با کنار گذاشتن این نگرش که  آن‌ها ذاتاً افرادی شرور هستند سهم خود را ادا کنیم.

#ویدئو#اخلاق_و_فناوری#نورو#اندیشکده_مهاجر

متن شما