«تشیع علوی: احیا امر سیاسی فراسوی جامعه و دولت»

کارگروه علوم انسانی و توسعه

«تشیع علوی: احیا امر سیاسی فراسوی جامعه و دولت»

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، نشست «تشیع علوی و تشیع صفوی» به تاریخ ۹ دی ۹۶ در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی آغاز به کار کرد. محمدحسین بادامچی، پژوهشگر و هیئت علمی سابق پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی سخنران نخست این نشست بود.

محمدحسین بادامچی به ارائه مقاله‌اش با عنوان «تشیع علوی: احیا امر سیاسی فراسوی جامعه و دولت» پرداخت و گفت: در بررسی ماهیت نوعی از الهیات سیاسی که به وقوع انقلاب اسلامی انجامید، کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی به‌خوبی نشان می‌دهد که خلاف تصور ساده‌اندیشانه پدید آمده، پس از انقلاب الهیات انقلابی، نه در برابر دین منهای سیاست و حکومت و بی‌اعتنا به قدرت، بلکه در برابر شکل رایج و ساخت سیاسی تاریخی و جا افتاده‌ای از پیوند دین و دولت به نام تشیع صفوی مطرح شده است.
بادامچی تصریح کرد: از این منظر مباحث پدید آمده توسط روشنفکری دینی به بعد از انقلاب «پیرامون خدا و آخرت هدف بعثت انبیا» یا «دین حداقلی و دین حداکثری» و پاسخ کلامی پدید آمده در میان روحانیت در دفاع از دولت دینی و دین دولتی در واقع عقب‌گردی بزرگ نسبت به صورت مساله بنیادین و پیش از انقلاب یعنی نحوه رابطه دین و سیاست محسوب می‌شود.
وی افزود: شریعتی در این کتاب نشان می‌دهد که نسبت به مساله اساسی و اساس مغفول در چهل سال اخیر یعنی «رابطه مضطرب میان الهیات سلبی و نهاد دولت» کاملا آگاه است و می‌شود الهیات سیاسی خود را در جایی فراسوی امر اجتماعی و نهاد دولت بنا کند. اگر چه پاسخ خاص شریعتی می‌تواند جای خود محل نقد و بررسی قرار گیرد. کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی متنی بنیادین در جهت شناخت جهان سیاسی شریعتی که فراسوی دولت و جامعه است، محسوب می‌شود و می‌تواند پایه‌ای برای بازسازی الهیات سیاسی شریعتی در دوران پسااسلامیستی قرار گیرد.
وی افزود: شریعتی از دو جهان صحبت می‌کند که این دو از دو موقعیت وجودی خبر می‌دهد. در کتاب امت و امامت، شریعتی جهان سیاسی را در مقابل جهان روزمره قرار می‌دهد. دوگانه دیگر در این راستا «شدن» در برابر «بودن» است. از نظر شریعتی یک زیست بودن و یک زیست شدن است. دوگانه هانا آرنت بین دوگانه زیستی و سیاسی نیز از این دست است.
بادامچی افزود: در این دوگانه بخشی از زیست اجتماعی صرفا بودن در جهانی ضروری است که در مقابل جهانی قرار داد که در آن انسان‌ها به سوی تعامل و تکامل هستند. شریعتی در مقابل نرمال شدن تشیع و سیاست‌زدایی از جامعه ایرانی قرار گرفته بود. این دوگانه می‌تواند تشیع علوی و صفوی را توضیح می‌دهد. بر اساس این دوگانه ما امکان این را داریم که الهیات سیاسی شریعتی را بازسازی کنیم. با توجه به این دوگانه می‌توان شریعتی را بازخوانی و نقد کرد. او می‌خواست ساحت انسان ایرانی را ارتقا دهد و تنها به دنبال پروژه اسلامیستی نبود.

منبع :

 http://iqna.ir/fa/news/3677483/شریعتی-طراح-تقابل-بودن-در-مقابل-شدن-است-اصلاح%E2%80%8Cگری-در-مسیر-افزایش-خلوص-و-توانمندی-دین

 

#بادامچی#شریعتی#دین#اسلام#تشیع_علوی

 

متن شما